من یک معلمم. لحظه ای به دنیا آمدم که نخستین سوال بر زبان یک کودک جاری شد. من تمام آن نام ها و چهره هایی هستم که نامشان و چهره شان از یاد رفته اما تاثیرشان نسل اندر نسل باقی مانده. من تمام کسانی هستم که فضای زندگی مرا با حضور و عطر انسانیت خویش آذین بستند..... من یک معلمم و از این بابت خدا را هر لحظه شکر می کنم. واما....این کمترین تلاش خود را تقدیم می کنم به همه ی آنانی که با عشق شروع می کنند وبا مهربانی و صداقت زندگی می نمایند. وباپاکی......مگر این گونه بودن پایانی به دنبال دارد؟ وسخن پایانی این که: ذهن ظرفي نيست كه بايد پر شود، بلكه آتشي است كه بايد افروخته شود ... دوستان عزیز بازدید کننده, اين وبلاگ جهت استفاده دانش آموزان عزيزدوره ي ابتدايي--پایه ی چهارم- ساخته شده است . لطفا با نظرات ارزنده و مفيد خود من را در ارائه ي بهتر مطالب ياري نماييد